Samodzielna kariera Felliniego
Po okresie współpracy z najbardziej utalentowanymi filmowcami włoskimi, Fellini poczuł się na siłach by wyreżyserować swój pierwszy, w całości samodzielny film. W 1952 L powstał Biały szejk. Film ukazuje małomiasteczkową społeczność i z subtelną ironią opisuje życie i naiwne marzenia jej członków. Już w Białym szejku można dostrzec zalążki i charakterystyczne cechy późniejszego stylu reżysera - ostre ale pełne uczucia obrazki prowincji, satyrę społeczną, umiejętnie połączoną z elementami fantazji.
Kolejny film Felliniego, Wałkonie, powstały w 1953 roku, pokazał, że reżyser osiągnął artystyczną dojrzałość. Film zdobył wiele międzynarodowych nagród, w tym nagrodę na festiwalu w Wenecji. Fabuła filmu w sposób oczywisty nawiązuje do życia samego Felliniego, opowiada o życiu grupy młodych ludzi z małego miasteczka na wybrzeżu Adriatyku. Bierni marzyciele, czasami okrutni w swoim postępowaniu, bezczynnie spędzają całe dnie myśląc o lepszym życiu. Na końcu jeden z nich, zmęczony tego typu egzystencją, postanawia wyjechać do dużego miasta.