Niebieski ptak
Mniej udany film - Niebieski ptak (1955) mówiący o grupie podstarzałych krętaczy, którzy 8 zajmują się oszukiwaniem biednych, ukazuje dwa 2l aspekty twórczości Felliniego: uszczypliwość ~ i celność obserwacji życia ludzi dotkniętych ~ samotnością oraz poszukiwanie głębszego znaczenia ludzkiej egzystencji.
Aspekty te są szczególnie widoczne w Nocach Cabirii (1957), filmie stworzonym specjalnie dla Giulietty Masiny. Po nim przyszło Słodkie życie, historia młodego człowieka pochodzącego z prowincji, który chociaż świadom pustki i niemoralności życia w wielkim mieście, nie może mu się oprzeć. Dzieło to zostało określone przez krytyków mianem ostrej i gorzkiej satyry na upadek europejskich wartości i okazało się być punktem zwrotnym w karierze reżysera. Jak sam reżyser powiedział: "skończyła się faza filmów zbliżonych narracją do powieści, teraz filmy powinny upodobnić się do poezji. Staram się uwolnić moje prace od schematu: opowieść o początku, rozwinięciu i końcu. Chcę by były one bardziej jak poemat, z metrum i kadencją."
Rzeczywiście, jeden z jego późniejszych filmów, Satyricon (1969), kończy się w pół zdania. Jednak pierwszym filmem Felliniego, który oddalił się od narracji typu powieściowego, był Osiem i pół (1963), nazwany tak dlatego, że do jego momentu reżyser zrealizował siedem samodzielnych filmów i trzy we współpracy. Jest to historia znanego reżysera, granego przez Marcello Mastroianniego, któremu wyczerpały się pomysły i którego prześladuje jego własny producent. Wspomnienia i pragnienie powrotu do stanu niewinności z humorem i wizualnym mistrzostwem łączą się z opowieścią o życiu miłosnym reżysera.